Life is simple ... Just learn to live !!!

Ειναι ομορφη η ζωη . Οταν ενα σημερα ξημερωνει καθε που λες καλημερα , οταν ενα αυριο ερχεται καθε που λες καληνυχτα,οταν τη μυρωδια του θαλασσινου αλατιου οσφραινεσαι, οταν τη γευση του γλυκου κρουασαν γευεσαι, οταν το χαδι στο μαγουλο απ τον αγαπημενο σου νιωθεις, οταν οι φωνες των παιδιων απ τη γειτονια ακουγονται, οταν το αερακι φυσαει ορμητικα αντιθετα τα μαλλια σου, οταν το τραγουδι σου ρυθμικα παιζει, οταν τα ονειρα γινονται ολο και πιο τρελα , οταν το βροχερο φιλι σου ακουμπαει τα χειλη μου, οταν η καρδια χτυπαει ολο και πιο γρηγορα στην οψη σου, οταν παιρνεις αριστα στο μαθημα, οταν το τηλεφωνο χτυπαει και στην αλλη γραμμη ηχει η φωνη της αγαπημενης σου φιλης, οταν οι εικονες στο ταξιδι ειναι πολυχρωμες και καθολου στατικες , οταν οι αναμνησεις ομορφες και αν ειναι σε κανουν να δακρυζεις απο νοσταλγια, οταν το χαμογελο σου λαμπει ζωντανια , οταν ο ηλιος παντα ανατελλει, οταν η γη συνεχιζει να γυριζει, ειναι ομορφη η ζωη. ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΜΑΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ. Η ρουτινα ειναι ομορφη γιατι μεσα απ τη συνηθεια της , εκπεμπουμε την αναγκη για ζωη. Τα ιδια κ τα ιδια ειναι ομορφα γιατι αυτα μας ωθουν στο καλυτερο. ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΖΩΗ. LIFE IS SIMPLE JUST LEARN TO LIVE !!!

"Nα προσεχεις κουκλι μου"

Μια μερα χθες κ το χαμογελο μου ξαναζωγραφιζοταν στο προσωπο μου.Ενιωθα πια τη ζωη μου ναναι παλι στα χερια μου.Εναμιση χρονο μετα κ ειχα σβησει καθετι που θυμιζει το ΠΑΡΕΛΘΟΝ.Την αλλη βδομαδα εχω ραντεβου με το γιατρο μου,εχω καλη διαισθηση.Η υγεια μου δεν θα ξανακλονιστει.ΣΩΜΑΤΙΚΑ ειμαι καλα.ΨΥΧΙΚΑ το παλευω ακομη.Τη τριτη ελυσα τα δεσμα μιας αγαπης.Ευχομουν παντα νασαι καλα.Σ'ειδα 7μηνες μετα τον χωρισμο νασαι χαλια κ στεναχωρηθηκα γιατι καποτε ησουν ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΥ.Αυτη η συναντηση τη περιμενα τοσο καιρο κ ηρθε τη πιο καταλληλη στιγμη.Τιποτα δεν ηταν οπως παλια.Ουτε το φιλι σου ουτε το χαδι σου.Τιποτα.Ο "ΑΝΤΡΑΣ" μου δεν ηταν ο ιδιος.Για πρωτη φορα σου δινω την ευθυνη.Οχι δε σε κατηγορω για ο,τι μ εκανες , το ηθελα κ το επαθα.Σε κατηγορω ΜΟΝΑΧΑ για σενα.Για σενα που στα 27 σου χρονια συνεχιζεις να καταστρεφεις τη ζωη σου κ πια ΣΕ ΛΥΠΑΜΑΙ.Ναι εχεις περασει δυσκολα,το ξερω.Ομως ολοι μας απο καπου ξεκινησαμε ισως γι'αυτα τα δυσκολα θα επρεπε να παλευεις για να γινεις ευτυχισμενος κ εσυ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.Εγω εχασα τον εαυτο μου,τη ζωη μου,τους φιλους μου,την οικογενεια μου,την υγεια μου ΓΙΑ ΣΕΝΑ.Κουραστηκα ενα χρονο να μπαινοβγαινω στα νοσοκομεια στα χειρουργεια να παιρνω φαρμακα για να σταθω στα ποδια μου.Τα χασα ολα επειδη σ'ηθελα.Σ'αγαπουσα κ ΑΚΟΜΗ σ'αγαπαω.ΠΑΝΤΑ θα σ'αγαπαω.Αλλα συγχωρεσε με,ΑΓΑΠΑΩ πολυ περισσοτερο ΕΜΕΝΑ.Δε με αξιζε ολο αυτο που συνεβη αν κ Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ γιατι γνωρισα τα ορια μου. Θυμωνω ομως με σενα θυμωνω καθε τοσο και πιο πολυ γιατι εσυ εχεις την υγεια σου , ο,τι πιο πολυτιμο αλλα συνεχιζεις να αρπαζεις καθε ευκαιρια αυτοκαταστροφης.Λοιπον,ξερεις κατι???Ειμαι αδυναμη αλλα ΟΧΙ ΕΝΤΕΛΩΣ .Εσβησα τις φωτογραφιες σου απ το κινητο μου απ τον υπολογιστη μου.Μετα ισως σβησω κ τα μνμ σου.Εν καιρω θα σβησω κ το τηλ σου.Αν κ 7 μηνες τωρα ουτε μιση φορα δε σχηματισα τον αριθμο για ν ακουσω τη φωνη σου κ ομως προχθες την ακουσα.Μυρισα το αρωμα σου.Ειδα τα ματια σου πισω απ αυτα τα μαυρα μεγαλα γυαλια. Ειδα τα χερια σου να τρεμουν απο αμηχανια τον αναπτηρα π σ ειχα κανει δωρο να γλιστραει μεσα στην τσεπη σου.Ειδα πολλα ομως δεν ειδα ΠΟΥΘΕΝΑ τον ανθρωπο που ερωτευτηκα κ ετσι ΣΕ ΞΕΧΑΣΑ.Σε αφησα να φυγεις.Γιατι ο "ΑΝΤΡΑΣ" μου δεν υπαρχει πια.Σιγα-σιγα ξεθωριαζει κ η αναμνηση σου.Στο κατωφλι μου ΣΙΓΟΥΡΑ θα σε ξαναδω ομως ΔΕΝ ΘΑΣΑΙ ΕΣΥ θαναι ενας αλλος.Ενας αδυναμος,χαμενος στο κοσμο του ανθρωπος.Θα μου ειναι αγνωστος.Αδιαφορος.Και ισως πια να μη τον νοιαζομαι.Και μοναχα οταν ακουω το τραγουδι σου "ΤΙ ΣΟΥ ΔΩΣΕ Η ΖΩΗ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ" και τοτε δε θα ξανακλαψω θα γελασω μοναχα ειρωνικα .Εσυ ισως αναρωτηθεις αφου σ'αγαπαω γιατι πλεον σου φερομαι επιθετικα??? Στο ξαναειπα πια αγαπαω περισσοτερο εμενα.Γιατι απλα αυτη ειναι η ΑΜΥΝΑ μου!!!

Σε θυμιζει ...

Ξυπνας πρωι και σου μοιαζει νυχτα
Νυχτα ειναι η ζωη σου
Η ζωη σου που φυσαω πνοη
Πνοη μες στα ονειρα σου τα στοιχειωμενα
Στοιχειωμενα απο μια αχαρη μορφη
Μορφη που παει και ερχεται
Ερχεται και φευγει και δε σε αφηνει
Δε σε αφηνει να ηρεμησεις και να προχωρησεις
Να προχωρησεις στο διαβα που εσυ οριζεις
Οριζεις τον πονο και την θλιψη
Θλιψη που κατακερματιζει καθε επιθυμια
Καθε επιθυμια και καθε προσπαθεια
Προσπαθεια για φυγη
Για φυγη απο το χαωδες απειρο
Απειρο που θα συναντησεις μια ευχη
Ευχη για ευτυχια και για απελευθερωση
Απελευθερωση ψυχης αυτο σιγοψιθυριζεις
Σιγοψιθυριζεις και συντομα θα φωναξεις
Θα φωναξεις δυνατα ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ
Ειμαι καλα το στοιχειο εχει φυγει
Εχει φυγει και δεν ξαναγυρνα
Δεν ξαναγυρνα γιατι το νικησες
Νικησες και κερδισες παλι την χαρα
Χαρα σου η χαρα μου
Ευχη σου η ευχη μου
Καλως ηλθες και παλι ΧΑΙΡΕ ΖΩΗ !!!

Μη με ρωτας αν η αγαπη ανασταινει μ ειπε καποιος καποτε το ειδε να συμβαινει

Μα δε ξέρω αν με μισείς , θα πεθάνω αν θα χαθείς Μα δε ξέρω αν μ'αγαπάς , πες μου μη με τυρανάς ...

Γελα πουλι μου γελα ... ΚΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΙΑ ΤΡΕΛΑ !

Φθινοπωριασε πια.αστατος ο καιρος.το ιδιο κ η ζωη μου.το ιδιο κ τα συναισθηματα μ.Μπερδεμμενη?ναι οσο ποτε αλλοτε και μακαρι να γνωριζα γιατι.Ειναι οπως τοτε π μ λεγες Δεν Ξερω. Η ιδια απαντηση σε καθε ερωτηση.Δε ξερω.Μοναχα π τωρα δινω εγω αυτη την απαντηση .γιατι νιωθω αδεια?Δε ξερω. Γιατι κλαιω?Δε ξερω.δε ξερω γιατι μ λειπεις γιατι σε θελω γιατι χανομαι ΔΕ ΞΕΡΩ και τωρα καταλαβαινω πως ποναει αυτη η αγνοια ποναει πολυ. Γιατι σ αφηνει σ αδιεξοδο ... κ αυτο το αδιεξοδο δεν δινει καθολου επιλογες. Μοναχα στασιμοτητα.Και να που ακομη και ενα καλοκαιρινο τραγουδι γινεται ακρως φθινοπωρινο.Η ματια φευγει απ το παραθυρο,Δεν παει πολυ μακρια.Ιχνος φως.Σκοταδι.Ηχος θροισμα φυλλων απ τον ανεμο π σιγα σιγα σηκωνεται . εικονες σκουριασμενες στη μνημη χιλιοειπωμενες λεξεις χιλιοιδωμενες σκεψεις.Χαμενη.Αγνοια.Πονος.Θεληση? Πουθενα.Δακρυα να κυλανε. Φαντασματα π δε φευγουν.Απουσιες μονιμες παρουσιες Αισθησεις αφημενες κ ενα κρυο π σε κατασπαραζει κρυο αποτομο οχι δυνατο αλλα που διαθεση την τελει ρομαντικη μελαγχολικη αλλα πανω απ ολα θλιμμενη λυπερη. Ενα χερι π δε σταματαει να γραφει. Ελπιζει. Ευχεται. Να βρει τον λυτρωμο μεσα απο ενα χαρτι κ ενα μολυβι. Οι πορτες χτυπανε κ ενας συνεχης φοβος οτι καποιος καπως καποτε θα διακοψει την ομορφη ηρεμια μου την ασυνηθιστη δυναμη κ ελξη μου για μοναξια. Ψαχνεις να νιωσεις ερωτα? Ομως για κανεναν. «το ξερω θαρθεις μια μερα να με ξαναδεις» ποιος κ γιατι? Ο ανθρωπος π εγω αγαπησα,αγαπω κ θ’αγαπω ειναι μιλια μακρια παιζει κ να μην υπαρχει πια. Να μ εχει ξεχασει. Ουτε αυτο ξερω.Μοναχα μια αγκαλια,ενα βλεμμα,ενα χαμογελο με σωνει. Αλλα μονο να το διακρινω στα ονειρα μ μπορω.η «ζωη» μ πεθανε. Ο.τι (οποιος) μ εδινε χαρα θαρρος εφυγε... ταξιδι μακρινο. Χωρις επιστροφη. Μονος τροπος να σε ξαναγκαλιασω? ... καλη ανταμωση . η αδικια με πνιγει αλλα δε γινεται αλλιως αλλη μια φορα πρεπει να υπομενω το σκοταδι π πεφτει ... they think I’m crazy they don’t know that I like it here it’s nice in here … everything for free …

Βλεπω το κενο ασπρο χαρτι και οραματιζομαι. Ας ηταν γεματο εικονες ομορφες χρωματιστες εικονες. Εσυ εγω εκεινος αυτοι εσεις . Ολοι μας. Αυτοι π αγαπουμε κ π μισουμε. Εσενα? Κανεις δε σε μισησε . Εσενα. Κανεις δε σ ενιωσε Κανεις δε σε πονεσε . μονο εμεις. Οξυμωρο? Ηρθαν ομως ολοι. Πριν 4 μηνες ηρθαν ολοι στην γιορτη σου. Καποιοι οπως εγω θυμωσαν. Γιατι τους αφησες πισω. Προτιμησες ναναι μοναχικο το ταξιδι. Προτιμησες να μας προσεχεις απο μακρια. 4 μηνες τωρα. Δεν επαψες να ζεις μεσα μου. Για μενα ακομη κ στα ονειρα μου πια ειναι μονιμοι εφιαλτες υπαρχεις. Ζεις. Ισως ολους να τους αφησες. Εγω ομως ζω ακομη μαζι σου. Εγω ακομη σ ακουω σε νιωθω σε βλεπω σε αγγιζω κ αν γυρισω το βλεμμα μ πισω τωρα κ σου τραγουδησω «γελα πουλι μου...»εκει θασαι να μ αποχαιρετας κρατωντας μ το χερι κ εγω να νιωθω τη φυγη δε θα γινω εγωιστρια δε θα πονεσω π εφυγες αφου εισαι παντα εδω μονο π πια η αγκαλια μ δν γεμιζει με σενα αλλα με τ αντικειμενα σου. Νομιζω πως ακουω την ανασα σου οτι το βλεμμα σου πλαναται πανω μου. Κ οσες μαργαριτες ροζ π σαρεσαν κ αν μαδισω το ξερω πως θα μ αγαπας παντα οπως εγω και θα περιμενω να ξανακουσω την τελευταια εκνευριστικη λεξη Μααααχη!!!

29/6/05 Εμελλε να ζησουμε μαζι 2 ανεπαναληπτα κουραστικα αλλα γεματα χρονια.

11/6/07 Δεκαοκτω μερες γι’αυτη την επετειο. Δεν αντεξες. Μακουγες 3μερες ομως π σ λεγα ν αντεξεις αλλη μια μ επιτυχια. Τιποτα δε θαναι το ιδιο χωρις εσενα καμια αγκαλια. Για κανεναν δε ξανατρεξω μανιωδως. Για κανεναν δε θα ξαναζησω οπως με εσενα. «τα πιο μεγαλα ψεμματα στα πιο αθωα βλεμματα... κατι απογευματα για καφε κ τσιγαρο!» μη σταματησεις να ερχεσαι στα ονειρα μου. Ας γινονται εφιαλτες. Ας ποναει το σωμα μ οταν ξυπνανε τα ματια μ. Εγω επαψα να κοιμαμαι. Δεν υπαρχει ονειρο για μενα. Οχι υπνος. Η ζωη μ ειναι μια αεναη κλωστη δεμμενη πανω στα βηματα σου... μη με ρωτας αν η αγαπη ανασταινει μ ειπε καποιος καποτε το ειδε να συμβαινει... θυμησου!!! Θα περασουν τα χρονια οι στιγμες και ξερω θα περιμενεις να με δεις ευτυχισμενη. Μειχες δει ευτυχισμενη. Εσυ μεκανες ευτυχισμενη. Μειδες ομορφη χαρουμενη. Διπλα σε ανθρωπους π αγαπω. Διπλα σε σενα. Μειδες να εκπληρωνω στοχους. Κ ενας ακομη στοχος θα τον εκπληρωσω για σενα. Για σενα μονο. Και οταν ερθει εκεινη η μεγαλη μερα π απο μικρη περιμενες για μενα (I’m here without u babe … but u still with me in my dreams n tonight it’s only YOU n ME!!!)τοτε εσυ θα εχεις την επιτημη προσκληση θα εχεις την καλυτερη θεση να με βλεπεις και ολα τα λουλουδια ροζ και μωβ και κοκκινα για σενα. Κοκκινο το κρασι οπως ηταν η αγαπη σου για μενα για εμας εντονη και μοναδικη. Μου λειπεις τρελα. Ειναι δυσκολο. Ειναι τρελο. Ειναι παραξενο. Ο ανεμος φυσαει ολο κ πιο δυνατα. Ακουω απο μακρια την φωνη σου. Θελω ναρθω 4μηνες μετα και να σε φερω ξανα κοντα μου I’ve got feelings 4 u do u still feel the same ? from the first time I laid my eyes on you I felt joy of living I saw heaven in your eyes … wish you were here !!!σου εδωσα μια υποσχεση never leave u never forget u cause εισαι τεμετερον . πουπουσκινι μ σ’αγαπαω.μη με ξεχασεις να ερχεσαι καθε βραδυ οπου οπως κι αν ειμαι. Την ζωη μου τον εαυτο μου ο,τι ειμαι τα παντα σε σενα οφειλονται σε σενα τα χρωσταω. Θα σε ευχαριστω για παντα .

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

ΜΕΝΕΙ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΕΙΣΜΑ Π ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΜΟΝΑΧΑ

ΓΕΛΑ ΓΕΛΑ ΠΟΥΛΙ Μ ΓΕΛΑ ΓΕΛΑ Κ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΙΑ ΤΡΕΛΑ !!!

ΓΕΛΑ !!!